تبلور مهر زنانه‌ای ناب در سایه هشت سال دفاع مقدس

سیدرضا منتظری : فیلمساز تمام توان خود را به کار برده تا از جغرافیا، وقایع تاریخی و رفتارشناسی اجتماعی و حتی تحلیل روانکاوانه از آدم‌های مختلف در مواجهه با جنگ بهترین بهره را ببرد.

موقعیت، شخصیت، مشکلات و پایان‌های تصنعی در سینمای اجتماعی

نمی‌شود از اول تا آخر فیلم انواع بدبختی‌ها یا خوشبختی‌ها را بدون منطق بر سرکاراکترها خراب کرد و توقع داشت مخاطب آن را قبول کند و تاثیر بپذیرد.

🔴بایکوت بزرگ!

🔴بایکوت بزرگ!

موسسه هنرهای تصویری سوره

#بیست_و_یک_روز_بعد 🔴بایکوت بزرگ! #جواد_طالبی 🔶«بیست و یک روز بعد» اثری متفاوت از آنچه تاکنون در جشنواره سی و پنجم دیده‌ایم است.

فیلمی که اگر به پایان می‌رسید، می‌توانست فیلم خوبی باشد!

محمدصادق باطنی : فیلم سد معبر بر خلاف خیلی دیگر از فیلمهای جشنواره امسال فیلمی خوش ریتم با بازیهای قابل قبول است، اما مشابه بخش اعظمی از فیلمهای امسال فیلمی تلخ و سیاه است.

از کابوس تا حماسه

از کابوس تا حماسه

موسسه هنرهای تصویری سوره

آرش فهیم : دستاورد دیگر «ماجرای نیمروز» حرکت محمدحسین مهدویان از مستند به درام است. هر چند که فیلم قبلی او نیز مایهای دراماتیک داشت، اما بسیاری از مردم آن را یک مستند پنداشتند.

ساکن طبقه وسط!

ساکن طبقه وسط!

موسسه هنرهای تصویری سوره

محمدمهدی شیخ صراف : جعفر که نیروی امنیتی است، در وسط می‌ایستد. و شاید به همین خاطر نتیجه کار او یک فیلم متوسط است. متوسط از نظر بازی‌ها، کارگردانی و سایر عوامل. و ضعیف در تصویر برداری.

آزاد به قید شرط / نقد عصبانی نشو!

آزاد به قید شرط / نقد عصبانی نشو!

موسسه هنرهای تصویری سوره

امیر اهوارکی : قصه به خوبی روایت می‌شود بجز انتهای فیلم که گویی به سبب اتمام وقت، فیلمساز ناچار شده است کلاف سر در گم فیلم را جمع کرده و نقطه‌ای بر پایان قصه‌اش بگذارد.

نقدِ «علیه نقدِ محتوایی»

نقدِ «علیه نقدِ محتوایی»

موسسه هنرهای تصویری سوره

محمد امین نوروزی چرا نقد محتوایی فراگیرتر است؟ / یادداشتی در واکنش به «علیه نقد محتوایی»

متولد ۶۵ تصویری دفرمه و غیرمنصفانه از دهه‌ی شصتی‌ها

نفیسه ترابنده : فیلمساز نسل دهه‌ی ۶۰ را نسلی خیال‌پرداز ، علاف و خوشگذران نشان داده است که تمام فکر و ذکرش به جای تلاش و کار این است تا با سرکار گذاشتن دیگران خوش باشد.

سیانور / یادداشت التقاط با طعم سیانور فرانک آبادی :

این اثر قابل تقدیر است زیرا سیانور در سینمای ایران جزو معدود آثاری است که به جای ساخت مستند یا مستندبازسازی برای روایت یک اتفاق مهم تاریخی، موفق به خلق درامی داستانی، بدون دست بردن به سیر حقیقی وقایع، شده است.